رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در مورد غرق شدن در گفتگوها صحبت می‌کند و از شنیدن و فهمیدن سخنان مختلف می‌گوید. اما زمانی که به حقیقت نزدیک می‌شود و دیگران را در کنار خود نمی‌بیند، به خود پاسخ می‌دهد و به خود می‌اندیشد. این نکته نشان‌دهنده این است که در لحظات تنهایی و مواجهه با حقیقت، انسان به درک عمیق‌تری از خود و دنیایAround می‌رسد.
در بحث بسی بگفتگو پیچیدمبس قشر سخن شنیدم و فهمیدم
هوش مصنوعی: در گفتوگوهای زیادی شرکت کردم و از لایههای مختلف سخنانی را شنیدم و درک کردم.
چون مغر رسید و سر بیگانه نداشتخود گفتم و خود شنیدم و خود دیدم
هوش مصنوعی: وقتی به جایی رسیدم که بیگانهای در آن نبود، خودم صحبت کردم، خودم شنیدم و خودم مشاهده کردم.