رباعی شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به نگرانی و تفکر درباره آینده و وضعیت خود میپردازد. او از خود میپرسد که چه زمانی میتواند به حال خود رسیدگی کند، به زندگی بعد از مرگ فکر کند، از خود بیگانه شود و نهایتاً به آزادی روح و جسمش برسد. این سوالات نشاندهنده تردید و جستجوی حقیقت در زندگی است.
کی باشد و کی بحال خود پردازمکی باشد و کی جهاز عقبی سازم
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه زمانی میتوانم به حال خود بپردازم و چه زمانی میتوانم برای آیندهام برنامهریزی کنم.
کی باشد و کی ز خویش بیگانه شومکی باشد و کی تن و روان در بازم
هوش مصنوعی: کی میتوانم به اندازهای از خودم دور شوم که احساس غریبی کنم؟ کی است که تن و روانم در این حالت باشد؟