تناجی
فیض کاشانی

رباعی شمارهٔ ۴۲

نیک است بکس بخویش نیکی کردنآزار کسست خویشتن آزردن
القصه بخویش میکنی آنچه کنینیکی و بدی بکس نشاید کردن