شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به شدت عاشقانه و عارفانه است و به وجود محبوب و معشوق اشاره می‌کند. شاعر فضای خود را به منزلی تشبیه می‌کند که محبوب در آن سکونت دارد و از او می‌خواهد که نزد او فرود آید. او بیان می‌کند که تنها عشق و محبت به محبوب در دلش جای دارد و تمام وجودش به خاطر اوست.
شاعر معشوق را به عنوان محور همه عالم و بلکه سرچشمه کل صفات و کمالات معرفی کرده و بر این باور است که خوشبختی واقعی در نزد او و در محبت او نهفته است. او در نهایت به زلال و فیض الهی اشاره می‌کند که از آستانه معشوق جاری می‌شود و خود را وابسته به او می‌داند. در کل، شعر پر از عشق و ستایش نسبت به محبوب است و به جلال و جمال او می‌پردازد.
رواق منظر چشم من آشیانهٔ تستکرم نما و فرود آ که خانه خانهٔ تست
هوش مصنوعی: چشم من به زیباییهای تو دل بسته است، پس بیا و به من نزدیک شو، زیرا این مکان مال توست و در واقع خانهٔ توست.
ندادهام به کسی نقد دل به جز مهرتدرِ خزانه به مهر تو و نشانهٔ تست
هوش مصنوعی: من هیچگاه عشق و دلدادگیام را به کسی ندادهام به جز تو. فقط تو را در قلبم نگهداشتهام و محبت تو برایم ارزشمندترین چیز است.
به تن مقصرم از دولت ملازمتتولی خلاصهٔ جان خاک آستانهٔ تست
هوش مصنوعی: من به خاطر خطاهایم در مقابل تو مسئولم، اما با این حال جانم فدای درگاه توست.
تو قطب عالمی ای شهسوار ورنه چراستکه توسنی چو فلک رام تازیانهٔ تست
هوش مصنوعی: تو مرکز و محور عالم هستی، ای فرمانده و شجاع. به همین دلیل است که مانند اسب چالاکی، سوار بر گردونهٔ زندگی، تحت فرمان تو قرار دارد.
چرا زیاد تو یاد خدا کنیم اگرکلید گنج سعادت نه در خزانهٔ تست؟
هوش مصنوعی: چرا باید مدام به یاد خدا باشیم اگر همهی نعمتها و خوشبختیها در اختیار تو نیست؟
زهی جلال و جمال و زهی صفات و کمالکه در جهان همه گلبانگ عاشقانهٔ تست!
هوش مصنوعی: ای کاش جلال و زیبایی و ویژگیها و کمال تو در جهان، همچون صدای عاشقانهای طنینانداز باشد!
چو فیض طالب فیضم ز خاک درگه توکه فیضهای الهی در آستانهٔ تست!
هوش مصنوعی: وقتی که فیض و رحمت الهی، از خاک درگاه تو جستجو می‌شود، بدان که تمام برکات و نعمتهای الهی در آستانهٔ تو قرار دارد.