شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شادی خود به خاطر بیان احساسات و افکارش درباره امام مهدی میگوید. او اشاره میکند که غم و شوق او به امام در کلامش ظهور کرده و رازهای دلش را بیان کرده است. شاعر به خواننده هشدار میدهد که از دشمنان امام امیدی نداشته باشند، زیرا از ابتدا طینت آنها به شر بوده است. همچنین، او تجربههای خود را در رابطه با خانواده پیامبر نقل میکند و تأکید میکند که هر کس با آنها درافتد، سرنوشتی چالشبرانگیز خواهد داشت. در پایان، شاعر به جامعه اصحاب پیامبر اشاره کرده و میگوید که بین آنها افرادی بودهاند که از بدترین حالها به بدترین سرنوشت دچار شدهاند.
صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاداظهار غم شوق امامم به سر افتاد
هوش مصنوعی: خوشحالم که درخت کلامم ثمرهای خوب به بار آورد و احساس غم و شوق برای امامم در من به اوج رسید.
آمد به زبان قصه پر غصه مهدیوان راز که بر دل بنهفتم به در افتاد
هوش مصنوعی: مهدی به زبان آمد و داستانی پر از اندوه را آغاز کرد. رازی که در دل نگه داشته بود، به ناگاه فاش شد.
از دشمن ایشان طمع خیر مداریدکش روز ازل قرعه طینت به شر افتاد
هوش مصنوعی: از دشمنان آنها انتظار خوبی نداشته باشید، زیرا که از زمان آغاز خلقت، سرنوشت آنها به بدی رقم خورده است.
بس تجربه کردم در این دیر مکافاتبا آل نبی هر که در افتاد بر افتاد
هوش مصنوعی: من بارها در این مکان با عواقب بدی که از خاندان پیامبر نشأت میگیرد مواجه شدهام؛ هر کس که در این مسیر قرار گیرد، شکست خواهد خورد.
اصحاب پیمبر همه را نیک مدان فیضزان قوم بسی بود که از بد بتر افتاد
هوش مصنوعی: یاران پیامبر را همگی نیکو بدانید، زیرا از آن قوم خیر و برکتی بوده که از بدیهای بیشتری دور افتادهاند.