شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از امیدش به حل مشکلات و گره‌های زندگی از طریق وصل و راهنمایی معصومین صحبت می‌کند. او به قدرت دعا و صفای دل اشاره می‌کند و از ظلم و ستم موجود در جامعه گلایه دارد. شاعر به انتظار ظهور مهدی و ایجاد عدل و انصاف اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که در دل خود غم جدایی از او را حس می‌کند و امیدوار است که این غم نیز برطرف شود.
بود آیا که در وصل شما بگشایند ؟گره از کار فروبستهٔ ما بگشایند ؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که در پیوستگی با شما، مشکلی که برای ما ایجاد شده است، برطرف شود؟
اگر از خوفِ ستمهای اعادی بِـسِتند ؛دارم امید که از بهر خدا بگشایند
هوش مصنوعی: اگر دشمنان به خاطر ترس از ظلم و ستم، بر رنج و فشار مردم افزودهاند، من امید دارم که به خاطر خداوند، روزی این فشارها کاهش یابد و برکت و آرامش برگردد.
به صفای دل صاحب قدمان در مذهببس در بسته به مفتاح دعا بگشایند
هوش مصنوعی: دلهای پاک و صمیمی اهل ایمان، در دینی که به نظر میرسد محدودیتهایی دارد، میتوانند با دعا و خواستن از خدا، درهای بسته را باز کنند.
نامه تسلیت اهل ستم بنویسیدتا در عدل و امان بر رخ ما بگشایند
هوش مصنوعی: به کسانی که تحت ظلم و ستم قرار گرفتهاند، پیام تسلیتی بنویسید تا در سایهی عدالت و آرامش، آغوش پذیرایی به روی ما بگشایند.
پر شد از جور و ستم روی زمین ای مهدیوقت آن شد که درِ عدل شما بگشایند
هوش مصنوعی: روی زمین از ظلم و ستم پر شده است، ای مهدی، زمان آن فرارسیده که درهای عدل و انصاف شما را باز کنند.
در دل فیض غم هجر تو گردیده گرهاین گره را بود آن کز دل ما بگشایند
هوش مصنوعی: در دل من به خاطر جدایی تو اندوهی به وجود آمده که مانند گرهی بسته شده است و تنها کسی میتواند این گره را باز کند که از دل ما آگاه باشد.