شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به عشق و وابستگی به یاری معصوم اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که درد و درمانش از یار است و جانش فدای او شده است. او به معارف دین و نصرت اشاره دارد و می‌گوید که همه موجودات از پرتو وجود او هستند. شاعر از بعدهای پنهان و پیدا سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که در روزهای وصال معصومان گذرانده، اما اکنون در حال دوری از آن‌هاست. او همچنین به بی‌اعتمادی به دنیا و حوادث آن اشاره می‌کند و امیدوار است که در آینده، با ظهور امام، دین و ایمان قوی‌تر خواهد شد.
دردم از یار است و درمان نیز همدل فدای او شد و جان نیز هم
هوش مصنوعی: درد و رنج من به خاطر دوست است و همچنین راه حل آن هم نزد اوست. قلبم به خاطر او فدای عشقش شده و حتی جانم نیز برای او قربانی میشود.
سیف و عصمت علم و نصرت جمع کردیار ما دین دارد و آن نیز هم
هوش مصنوعی: دوست ما همواره به علم و دانش، و همچنین به حفظ و ثبات و یاری دیگران توجه دارد. او دارای ایمان است و این ویژگیها هم در او وجود دارد.
از طفیل اوست کل کائناتگفتمت پیدا و پنهان نیز هم
هوش مصنوعی: وجود تمام موجودات به خاطر اوست و من به تو میگویم که این حقیقت هم در آشکار و هم در نهان قابل مشاهده است.
داستان در پرده میگویم ولیگفته خواهد شد به دستان نیز هم
هوش مصنوعی: من داستان را در خفا و زیر پرده روایت میکنم، اما به زودی این داستان به دستها نیز خواهد رسید و به اشتراک گذاشته خواهد شد.
روزهای وصل معصومان گذشتبگذرد ایام هجران نیز هم
هوش مصنوعی: روزهای وصال و نزدیکی با معصومان سپری شد، حالا هم باید بگذرد ایام جدایی و دوری.
اعتمادی نیست بر کار جهانبلکه بر گردون گردان نیز هم
هوش مصنوعی: بر روی هیچ یک از کارهای دنیا نمیتوان اعتماد داشت و حتی به چرخشهای زمان هم نمیتوان اطمینان کرد.
صبر کن ای فیض تا عصر امامدین قوی خواهد شد ایمان نیز هم
هوش مصنوعی: صبر کن ای فیض تا زمانی که امام زمان به ظهور برسد، آن زمان ایمان نیز قوی و استوار خواهد شد.