شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: سحر در حال گفتگو با باد، احساسات و آرزوهایش را بیان می‌کند و دریافت می‌کند که باید به الطاف خداوندی اعتماد کند. او می‌گوید دعای صبح و آه شب، کلید رسیدن به آرزوهاست و باید با عشق در پی پیوند با محبوب باشد. او به سهم خود از بیان آنچه در دل دارد، ناتوان است و از امام می‌خواهد که بر او نظر کند. سحر با وجود اینکه نور امام به جهان می‌رسد، مایل است که جمال او را به وضوح ببیند و از کم نوری که مانع بینش اوست، نگران است. در نهایت، او اشاره می‌کند که در میان اشعار دیگر، پیوند او با حافظ و قلبش همچون رابطه‌ای عمیق است.
سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندیخطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
هوش مصنوعی: صبح که با نسیم صحبت میکردم و از آرزوهایم میگفتم، ناگهان صدایی به من گفت که به رحمتهای خداوند مطمئن باش.
دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود استبدین راه و روش میرو که با دلدار پیوندی
هوش مصنوعی: صبحها دعا کن و شبها آه بکشان، که اینها راهی برای رسیدن به آرزوهایتان هستند. با این روش پیش برو که به محبوب خود نزدیکتر شوی.
قلم را آن زمان نبود که سرّ عشق گوید بازورای حدّ تقریر است شرح آرزومندی
هوش مصنوعی: قلم به هنگام عشق نمیتواند آنچه را که در دل داریم بیان کند و فراتر از توانایی نوشتن، توضیحی درباره آرزوها و آرمانهایمان ارائه میدهد.
اماما کن نظر بر ما نظر میکن به مشتاقانچرا یکبارگی ما را ز چشم خویش افکندی
هوش مصنوعی: ای امام، بر ما نظر کن و ما را به حال مشتاقان ببین. چرا ناگهان ما را از نظر خود دور کردی؟
اگرچه فیض نور تو به عالم می‌رسد از غیبچه از مهر جهان‌افروز نهان در ابر اسفندی
هوش مصنوعی: با وجود اینکه نور وجود تو به جهان میتابد، اما به گونهای پنهان و رازآلود مانند خورشید که در ابرهای بهاری نهان است، به زیبایی و شگفتی خود ادامه میدهد.
ولی بی‌ابر میخواهیم خورشید جمالت راکه کم‌نور است چشم ما، بینش نیست خرسندی
هوش مصنوعی: ما میخواهیم نور خورشید زیبایی تو را، ولی بدون ابر. اگرچه چشمان ما نمیتوانند به خوبی بینند و خوشحال نیستند.
میان گفتههای فیض و نظم حافظ شیرازنگنجد نسبت دیگر مگر امی و فرزندی
هوش مصنوعی: میان سخنان فیض و شعرهای حافظ، هیچ نسبتی جز رابطهی مادر و فرزندی وجود ندارد.