بخش ۲ - ارمایل و گرمایل و رهانیدن قربانیان مارهای مغزخوار روییده بر دوش ضحاک

ضحاک برای سیر کردن مارهایی که در جای بوسهٔ ابلیس بر دوشش روییده بود دستور داده بود که هر شب دو مرد جوان را بکشند و از مغز آنها به مارها بدهند. دو مرد فرزانه به نام ارمایل و گرمایل تصمیم می‌گیرند که برای نجات این جوانان کاری بکنند. چیزی که به فکرشان می‌رسد آن است که به آشپزخانهٔ پادشاه برای آشپزی بروند و به این طریق آنها را نجات دهند. همین کار را می‌کنند و مسئول پخت غذای مارها می‌شوند و به این طریق هر شب یکی از دو جوانی که باید مغزشان خوراک مارها بشود را فراری می‌دهند و به او می‌گویند که در شهر و دیار آفتابی نشود. از مغز دیگری و مغز یک گوسفند برای مارها غذا می‌پزند و می‌برند. زمانی که تعداد جوانان نجات یافته به دویست رسید برای آنها گوسفند و بز و میش بردند تا آنها به زندگی کوچ‌نشینی و عشایری بپردازند. رسم ضحاک آنطور بود که هر وقت دلش می‌خواست یکی از مردان جنگی را به جنگ دیوان می‌فرستاد و می‌کشت و هر جا دختر زیبایی بود او را از آن خود می‌کرد.