بخش ۲۰
هوش مصنوعی: در این متن، دبیر جهاندیده به نزد خسرو (شاه) فراخوانده میشود و در پیشگاه او نشسته، به نوشتن نامهای پاسخگو میپردازد. نامه به زیبایی و با سخنانی نیکو نوشته شده است. وقتی نویسنده از نوشتن خسته میشود، قیصر (امپراتور روم) را میبیند که مردی دلیر و خردمند است. او به فرستادهاش میگوید که برای خسرو پیام بفرستد و به او یادآوری کند که او نیز به سلاح و زر نیاز دارد و نباید کسی را به زحمت بیندازد. او همچنین اشاره میکند که در دنیای پر از تغییر و ناپایداری، گاهی امنیت و گاهی خطر وجود دارد. او میخواهد که تا وقتی که سلاح و سپاه و پول لازم را فراهم کند، خسرو ناراحت نباشد. در پایان، پیامی از قیصر به خسرو میرسد که شامل سخنانی از اوست.
دبیر جهاندیده را پیش خواندبران پیشگاه بزرگی نشاند
هوش مصنوعی: او دبیر با تجربه و عالم را به حضور دعوت کرد و در مقابل خود، در جایگاه بزرگ و مهمی نشاند.
بفرمود تا نامه پاسخ نوشتبیاراست چون مرغزار بهشت
هوش مصنوعی: فرمان داد تا نامهای پاسخ دهد و آن را به زیبایی تزئین کرد مانند چمنزاری که در بهشت وجود دارد.
ز بس بند و پیوند و نیکو سخنازان روز تا روزگار کهن
هوش مصنوعی: به خاطر ارتباطات و گفتوگوهای خوب از آن زمان تا دوران باستان.
چوگشت از نوشتن نویسنده سیرنگه کرد قیصر سواری دلیر
هوش مصنوعی: وقتی نویسنده از نوشتن خسته شد، قیصر به سواری شجاعانه نگاه کرد.
سخن گوی و روشن دل و یادگیرخردمند و گویا و گرد و دبیر
هوش مصنوعی: فردی که صحبت میکند، با دل روشنی دارد و یادگیری برای او اهمیت دارد. او باید خردمند، سخنور و هوشیار باشد و بتواند خوب و با دقت بنویسد.
بدو گفت رو پیش خسرو بگویکه ای شاه بینا دل و راه جوی
هوش مصنوعی: به او بگو که به نزد شاه برود و پیام دهد که ای شاه، تو که باهوش و صاحب نظر هستی، راه درست را دنبال کن.
مرا هم سلیحست و هم زر به گنجنیاورد باید کسی را به رنج
هوش مصنوعی: من هم سلاح دارم و هم طلا، اما هیچ یک به گنج واقعی نیافتم؛ چون باید کسی را با تلاش و زحمت به دست آورد.
وگر نیستیمان ز هر کشوریدرم خواستیمی ز هر مهتری
هوش مصنوعی: اگر در هیچ سرزمینی نیستیم، از هر بزرگواری درم یا نیکی میخواهیم.
بدان تا تواز روم با کام خویشبه ایران گذشتی به آرام خویش
هوش مصنوعی: بدان که وقتی تو با دلخواه خود از روم به ایران سفر کردی، این سفر باید با آرامش و راحتی همراه باشد.
مباش اندرین بوم تیره روانچنین است کردار چرخ روان
هوش مصنوعی: در این سرزمین تاریک، رفتار شما به مانند چرخش روزگار است؛ پس در اینجا بیهوده نروید.
که گاهی پناهست و گاهی گزندگهی با زیانیم و گه سودمند
هوش مصنوعی: گاهی زندگی به ما پناه میدهد و گاهی به ما آسیب میزند؛ گاهی به ما ضرر میزند و گاهی سود میرساند.
کنون تا سلیح و سپاه و درمفراز آورم تو نباشی دژم
هوش مصنوعی: اکنون که میخواهم سلاح و لشکر و مال و ثروت را آماده کنم، تو در کنارم نیستی و این برایم غمانگیز است.
بر خسرو آمد فرستاده مردسخنهای قیصر همه یاد کرد
هوش مصنوعی: فرستادهای نزد خسرو آمد و همه گفتههای قیصر را برای او یادآوری کرد.