غزل شمارهٔ ۳۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های بهار و عشق می‌پردازد و شاعر از معشوقه‌اش دعوت می‌کند تا بهار را جشن بگیرد و شادی‌ها را آغاز کند. او به طبیعت اشاره می‌کند و از شکفتن گل‌ها و غنچه‌ها یاد می‌کند. شاعر می‌گوید که باید از شراب و نرگس و بلبل لذت برد و به آواز چمن‌زاری که پر از سرزندگی است گوش فرا داد. او همچنین با اشاره به لاله و نرگس، به زیبایی‌های بهار و پیوند آن با عشق اشاره می‌کند و از معشوقه‌اش می‌خواهد که در این زمان دلنواز، لحظات خوشی را با هم تجربه کنند. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که باید از زندگی لذت برد و مانند بلبل در هوای عشق معشوقه‌اش پرواز کند.
نو بهار است ای صنم، عیش بهار آغاز کن ساخت برگ گل صبا، برگ صبوحی ساز کن
هوش مصنوعی: بهار جدید فرا رسیده است، ای محبوبم، زمانی برای لذت بردن از بهار را آغاز کن. گُل و برگهای تازهای درست کن و حال و هوای صبحگاهی را به وجود بیاور.
غنچه مستور در بستان ورق را باز کرد عارفا از نام مستوری ورق را باز کن
هوش مصنوعی: غنچهای که در باغ پنهان است، برگی را باز کرده است. عارف، نام آن پنهان را مشخص کن و برگی را باز کن.
گر شرابی می‌خوری، با نرگس مخمور خورور حریفی می‌کنی، با بلبل دمساز کن
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به لذت شراب بنشینی، آن را با چشمان زیبا و خوابآلود بنوش. و اگر با محبتی همراهی می‌کنی، آن را به گونهای شیرین و موزون با دلبر خود در میان بگذار.
لاله و نرگس به هم جام صبوحی می‌کشند صبح خیزان چمن را مطربا آواز کن
هوش مصنوعی: گل لاله و گل نرگس در کنار هم نوشیدنی صبحگاهی مینوشند. ای مطرب، بیدار کن کسانی را که صبح زود در چمن هستند تا از زیبایی این لحظه لذت ببرند.
راستی بستان مقام دلنوازست این زمان خوش نوایی در مقام دلنواز آغاز کن
هوش مصنوعی: واقعا این زمان، فضایی دلپذیر و زیباست. به زودی صدای خوشی در این مکان دلنواز آغاز خواهد شد.
می‌دهند آوازه گل بلبلان خیز ای صبا! از دهان غنچه رو در گوش ساقی راز کن
هوش مصنوعی: ای نسیم آرام، بگو به ساقی که راز عشق را از غنچه بشنود و صدای خوش بلبلان را به گلی که در باغ است برسان.
باد جان می‌بازد ای گل در هوایت گر تو نیز خرده‌ای داری نثار عاشق جانباز کن
هوش مصنوعی: ای گل، باد جان خود را در عشق تو فدای تو می‌کند، اگر تو هم ناراحتیای از عاشق زحمتکش خود داری، آن را نثار او کن.
از سر نازست مایل بر لب جو قد سرو سرو قدا بر لب جو، میل سرو ناز کن
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و ظرافتت، به آرامی به سمت لب رود مایل شدهای، مانند قامت بلند و زیبای سرو که بر لب رود ایستاده است. زیبایی تو را به یاد سروهای ناز و دلربا میاندازد.
باش فارغ بال اگر چون بلبلی ز ارباب بال مست و عاشق در هوای گلرخی پرواز کن
هوش مصنوعی: اگر مانند بلبلی بیخیال و خوشحال هستی، پس از آقایان بال و پر خود مست و عاشق شده و در هوای زیبای معشوقهات پرواز کن.