قطعه شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، فقیری به خواجه‌ای مغرور و ثروتمند مراجعه می‌کند. خواجه در ابتدا او را تحقیر کرده و به او فحش می‌دهد. فقیری که از این رفتار آزرده خاطر است، به خواجه نزدیک می‌شود تا از پاش بوسه بزند. پس از آن، فقیری با عذرخواهی از خواجه گلی برای او می‌آورد، ولی خواجه بر این عقیده است که با یک گل نمی‌توان دل او را که دچار خرابی شده، شاد کرد. شعر نشان‌دهنده تضاد طبقاتی و ناراحتی فقراء از رفتارهای بی‌رحمانه ثروتمندان است.
پریر روز به حمام در فقیری رابه فحش و زجر فرو شست خواجه مغرور
هوش مصنوعی: در روز روشن، درحالی که یک فرد فقیر در حال شستشوی خود در حمام بود، شخص مغروری او را مورد توهین و آزار قرار داد.
فقیر رفت که پاش چو سنگ بوسه دهدچو شانه ریش گرفتم که دور نیستم دور
هوش مصنوعی: فقرهای در تلاش است که پاهایش را مثل سنگ به زمین بزند و نیازمند عشق است. من هم مانند رشتهای از مو، که به دور از او نیستم، درگیر احساساتم.
از آن پس ز پی عذر داد مشتی گلفقیر گفت که ای خواجه نیستی معذور
هوش مصنوعی: پس از آن، گروهی از گلهای ساده و بیپناه به طرف خواجه رفتند و گفتند: ای آقا، تو نیازی به عذرخواهی نداری.
دل مرا که به کلی خراب کرده توستگمان مبر که به یک مشت گل شود معمور
هوش مصنوعی: دل من کاملاً ویران شده به خاطر توست، فکر نکن که تنها با چند گل میتوان آن را دوباره آباد کرد.