قطعه شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به بررسی وضعیت خود پس از ابتلا به بیماری آبله می‌پردازد. او به تصویر کشیده که چگونه این بیماری باعث شده اعضای بدنش تحت تأثیر قرار بگیرند و شاخ و غنچه‌ای نمادین از آن بیرون بیاید. همچنین، به خارش‌های فراوانی که ناشی از غنچه‌هاست اشاره می‌کند. در کل، شعر به تشبیه درد و رنج ناشی از بیماری می‌پردازد.
از آبله جرب تن من شاخی است که غنچه گشت بارش
هوش مصنوعی: از زخمها و دردهایی که در زندگیام تجربه کردهام، بهنوعی شکوفایی و زیبایی رسیدهام. این مشکلات، به جای اینکه مرا ناامید کنند، موجب رشد و پیشرفت من شدهاند.
هر عضوی و صد هزار غنچه هر غنچه و صد هزار خارش
هوش مصنوعی: هر قسمت از بدن و صدها غنچه، هر غنچه و صدها درد و مشکل دارد.