رباعی شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غیبت و دوری دوستش نالان است و احساس می‌کند که او در واقع نیست. او به بیگانگی و فاصله‌ای که بین خود و دوستش وجود دارد اشاره می‌کند و می‌پرسد آیا این دوری واقعاً وجود دارد یا صرفاً خیالی است. شاعر در جستجویی است که بفهمد دوستش به کدام آشنایی تعلق دارد که اکنون در کنار او نیست.
ای دوست کجائی و کجائی که نئی؟آخر تو کرائی و کرائی که نئی؟
هوش مصنوعی: ای دوست، تو کجا هستی و کجا میروی که نیامدهای؟ تو که در دلها جای داری، چرا در وجود خودت نیستی؟
بیگانگی تو با من افتاد ار نهتو یار کدام آشنایی که نئی؟
هوش مصنوعی: اگر بیگانگی تو با من واقعاً اتفاق افتاده، پس تو دوست کدام آشنا هستی که در واقع آشنا نیستی؟