رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، دیده (چشم) به دل میگوید که چرا از محبت محبوب اینقدر پرخون و غمگین است و علت جنونش چیست. دیده میگوید که من به خاطر او اینگونه شدهام، اما تو که او را ندیدهای چرا باید اینقدر احساس پریشانی کنی؟
دی دیده به دل گفت که چرا پر خونی؟ز آن سلسله زلف چرا مجنونی؟
هوش مصنوعی: در دل خود به چشم گفتم چرا همیشه غمگین و غصهدار هستی؟ این همه عشق و شوق از کجاست که مرا دیوانه کرده؟
من دیدهام از برای او پر خونم آخر تو ندیدهای، چرا پر خونی؟
هوش مصنوعی: من برای او بسیار رنج کشیدهام و دلم پر از درد و آه است. اما تو هرگز این عذاب را ندیدهای، پس چرا از حال من نپرسیدید؟