رباعی شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر خواسته است که همواره آماده و مست باشد و از می و شراب و معشوق خود بهره‌مند گردد. او می‌خواهد آنچنان شراب بنوشد که به حدی مست شود که خود را فراموش کند و مانند خاک شود، اما هنوز کاسه سرش پر از شراب است. این استعاره‌ها نشان‌دهنده عشق و زندگی بی‌پروا هستند.
خواهم که مرا مدام آماده بود جام و می و شاهدی که آزاده بود
هوش مصنوعی: من میخواهم همیشه آماده باشم تا شرابی در دست داشته باشم و معشوقی آزاد و دلفریب در کنارم باشد.
چندان بخورم باده که چون خاک شوم این کاسه سر هنوز پر باده بود
هوش مصنوعی: هرقدر که باده بنوشم تا جایی که به حالت خاک و خاکستر درآیم، اما این کاسه سر همچنان پر از باده است و خالی نمیشود.