رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر شادی و زیبایی ناشی از بوی خوش معشوق هستند. شاعر می‌گوید که به خاطر عطر معشوق، هوا خوشبو می‌شود و حتی بادی که می‌وزد، لحظه‌ای از آن فرار نمی‌کند. او همچنین اشاره می‌کند که بید در باد به خاطر بوی معشوق ارزشمند است و شمعی که در پای صبحگاه (صبا) به عشق او می‌سوزد، نماد عشق و فداکاری است.
ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد دی را دمی از باد هوا نگریزد
هوش مصنوعی: به دلیل خوشبو بودن هوا، دیوار هم لحظه‌ای از وزش باد فرار نمی‌کند.
بر باد هوا بید به بویت ارزد در پای صبا شمع به عشقت میرد
هوش مصنوعی: بید در باد به بوی تو ارزش دارد، و شمع در پای نسیم به خاطر عشق تو می‌سوزد.