رباعی شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی یک معشوق اشاره دارد که با خاصیت‌هایش توجه را جلب می‌کند. او مانند مشک، عطر و لطافت دارد و لب‌هایش همچون جواهرات ارزشمند هستند. حتی اگر به نظر برسد که سخنان بی‌معنی یا عادی می‌گوید، کلامش شیرین و دل‌نشین است. این شعر توصیف کننده جذابیت و تأثیرگذاری معشوق است.
آن یار که مشک بر قمر می‌ساید از لعل لبش در و گهر می‌زاید
هوش مصنوعی: یار زیبای من که عطر مشک را به ماه میمالد، از لبهای لعلیش در و گوهر می‌زاید.
هر چند که خائیده سخن می‌گوید شیرین دهنش ولی شکر می‌خاید
هوش مصنوعی: هرچند ممکن است سخنان کسی شیرین و دلپذیر به نظر برسد، اما در عمل او نیرنگ و فریب در دل دارد.