رباعی شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این بیت شعری درباره اسب است که شاعر به آن سوار شده است. او می‌گوید که هر کسی که اسب را دید، آن را شطرنجی نامید. وقتی شاعر این اسب را راند، در اولین گامش متوقف شد و شاعر نمی‌داند که چرا چنین رفتاری دارد. این توصیف می‌تواند نمادین باشد و به ضعف یا ناکارآمدی برخی چیزها در زندگی اشاره کند.
اسبی که مرا خواجه بر آن اسب نشاند هر کس که بدید اسب شطرنجش بخواند
هوش مصنوعی: آن اسبی که مرا بر آن سوار کردند، هر کسی که آن را دید، آن را به عنوان اسب شطرنج شناخت.
چون راندمش در اولین گام بماند بد جانوری بود، ندانم به چه ماند
هوش مصنوعی: وقتی او را در اولین قدم راندن، ایستاد و به نظر میرسید که جانور خوبی نیست، نمیدانم چه چیزی باعث این ایستادن شده است.