رباعی شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و درونی شاعر می‌پردازد. شاعر از آنچه که از عشق و زیبایی‌ها دریافت کرده، تنها شوق و هجران را برداشت کرده است. او بیان می‌کند که در میان تمام زیبایی‌های دنیا، تنها خیال یار در ذهن او باقی مانده و این خیال او را تسکین نمی‌دهد. به عبارتی دیگر، او به شدت دلتنگ و غمگین است و از احساساتش جز درد و جدایی چیزی نصیبش نشده است.
از جام توام بهره خمار آمد و بس وز باغ توام نصیب خار آمد و بس
هوش مصنوعی: از جام تو فقط سرمستی و نشئگی نصیبم شد و بس، و از باغ تو فقط خار و آفت نصیبم گردید و بس.
از هر چه در آید به نظر مردم را در دیده من خیال یار آمد و بس
هوش مصنوعی: هر چیزی که به چشم مردم میآید، برای من فقط تصویر محبوبم است و بس.