رباعی شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زلف معشوق سخن می‌گوید و از تمایل خود برای نزدیک شدن به او صحبت می‌کند. معشوق در پاسخ به او می‌گوید که دل چیست و به سکوت اشاره می‌کند. همچنین، اشاره می‌شود که زلف معشوق اگرچه حال شاعر را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما در واقع روی دوش او نگاه‌دارنده‌ای وجود دارد. در کل، شعر به احساسات عاشقانه و پیچیدگی‌های آن پرداخته است.
دل خواستم از زلف سمن پوش تو دوش گفتا که چه دل؟ دل که؟ دل چیست؟ خموش
هوش مصنوعی: دیشب خواستم از موی خوش تو دل بگیرم، اما تو جواب دادی که دل چیست؟ مگر دل چیز مهمی است؟ سکوت کن.
زلف تو اگر چه حال ما می‌ماند لیکن طرف دوش تو می‌دارد گوش
هوش مصنوعی: زلفهای تو هرچند حال ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما در عوض، گوش مخاطب به زیباییهای تو توجه دارد.