رباعی شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تصویر کشیدن حالتی غمانگیز و دردناک از گل (که نماد زیبایی و عشق است) میپردازد. گل را در حالتی مشاهده میکنیم که لباسش (پیرهن) را پاره کردهاند و او را در حضور جمع برهنه کردهاند. این تصاویر نشاندهندهی ظلم و بیرحمی نسبت به زیبایی و معصومیت است. گل به شکلی آسیبدیده و پارهپاره در میان چمنها قرار گرفته و این صحنه احساس اندوه و از دست دادن را منتقل میکند.
گل بین که دریدند همه پیرهنش کردند برهنه بر سر انجمنش
هوش مصنوعی: گل را ببین که چطور تمام لباسهایش را دریده و او را عریان کردند و در جمع همه نشان دادند.
در چوب شکافتند همه پیرهنش کردند به صد پاره میان چمنش
هوش مصنوعی: درخت را شکافتند و پیرهنش، یعنی پوست یا لایهی بیرونیاش، را به صد تکه در آوردند و در میان علفها پخش کردند.