رباعی شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: شاعر از بیماری و درد خود گلایه میکند و میگوید که هیچکس به او کمک نمیکند. او میخواهد ناله کند، اما ناتوانی او مانع این کار میشود. به حدی ضعیف است که اگر حتی ناله کند، ممکن است جانش به خطر بیفتد.
بیمارم و کس نمیکند درمانم خواهم که کنم ناله ولی نتوانم
هوش مصنوعی: من بیمار هستم و هیچکس برای بهبود من کاری نمیکند. میخواهم ناله کنم، اما نمیتوانم.
از ضعف چنانم که اگر ناله کنم با ناله بر آمدن بر آید جانم
هوش مصنوعی: از شدت ضعف و ناتوانی به حالتی رسیدهام که اگر بخواهم ناله کنم، این ناله به قدری عمیق خواهد بود که جانم از ناله بیرون میآید.