رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساسات خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در جمع دیگران مانند گل پراکنده و در حالتی شرمنده‌تری است. همچنین، هرچند که از نظر روحی زنده‌تر از غنچه گل به نظر می‌آید، اما در واقع احساسش به شدت تحت تأثیر غم و درد جگرش است. به طور کلی، این شعر به تضادهای احساساتی شاعر و عواطف عمیق او می‌پردازد.
در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم وز نرگس مخمور، سرافکنده ترم
هوش مصنوعی: در جمع تو، من از گلهای ریخته شده، بینظمتر هستم و از نرگس مست، سر به زیرتر و شرمندهتر.
از غنچه گل اگر چه دل زنده ترم از غنچه به خون جگر آکنده ترم
هوش مصنوعی: هرچند که از غنچه گل، احساساتم زنده‌تر است، اما از غنچهای که به خون دل آغشته شده، پر دردتر و غمگینتر هستم.