رباعی شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و درد دل غنچه‌ای اشاره دارد که از دل تنگش برون می‌آید. او از تناقض میان غنچه‌ای که از درونش احساس غم دارد و گلی که از آن بیرون آمده، سخن می‌گوید. سوالی مطرح می‌شود که اگر غنچه در دلش خون و درد ندارد، پس چرا گل‌ها پر از خون و دردی هستند. به طور کلی، شعر به ارتباط میان زیبایی و رنج در زندگی اشاره دارد.
دارم عجب از غنچه دل تنگ که چون از دل رخ نازنین گل کرد برون
هوش مصنوعی: من شگفتزدهام از غنچه‌ای که دلش تنگ است و وقتی از دلش بیرون می‌آید، چقدر شبیه به شکوفهای زیبا و ناز است.
در خون دل غنچه اگر نیست چراست؟گل را همه پره‌های دامن پر خون
هوش مصنوعی: اگر غنچه‌ای در دلش خون نباشد، پس برای چیست؟ همه گل‌ها دامنشان پر از خون است.