رباعی شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف شبی می‌پردازد که در آن به همراه محبوبش لحظات خوشی را تجربه می‌کند. او آرزو دارد در بزم و شادی با هم باشند و در کنار هم استراحت کنند. شاعر در اینجا تصویر زیبایی از عشقی عمیق و نزدیک را ترسیم می‌کند که در آن هر دو نفر در کنار هم به آرامش و خوشی می‌رسند.
خواهم شبکی چنانکه تو دانی و من بزمی که در آن بزم تو وامانی و من
هوش مصنوعی: من میخواهم جشنی برپا کنم که تو از آن آگاه هستی و من نیز، جشنی که در آن تو در حال خوشگذرانی هستی و من هم به تماشا نشستهام.
من بر سر بسترت بخوابانم و تو آن نرگس مست را بخوابانی و من...
هوش مصنوعی: من تو را بر روی تخت خواباندهام و تو آن نرگس زیبا را به خواب میآوری و من...