تناجی
سلمان ساوجی

رباعی شمارهٔ ۱۰۸

زیر و زبر چشم ترا بس موزون نقاش ازل سه خال زد غالیه گون
پندار که در شب فراز عینت دو نقطه یا نهاد و یک نقطه نون