پایان شب
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یاد معشوقه‌اش می‌پردازد و احساسات عمیق خود را از دوری او بیان می‌کند. او هنوز در بسترش بوی گیسوی او را حس می‌کند و از غم دوری او رنج می‌کشد. شب‌های تار او به پایان رسیده، اما هنوز هیچ خبری از محبوبش نیست. او از جدایی رنج می‌برد و دیگر کسی را در کنار خود نمی‌خواهد. خانه حسرت و اندوهش در آشیانی ناکام است و هر روز که یار به کسی دیگر نگاه می‌کند، دل شاعر بیشتر می‌شکند. در پایان، شاعر به یاد روزی می‌افتد که دل به روی معشوقه‌اش داده بود، بدون این که از خوی او باخبر باشد.
رفت و نرفته نکهت گیسوی او هنوزغرق گل است بسترم از بوی او هنوز
هوش مصنوعی: غیبتی که او داشت باعث نشد خوشبویی و زیبایی گیسوانش از یاد برود. هنوز عطر او فضای بستر من را فراگرفته است.
دوران شب ز بخت سیاهم به سر رسیدنگشوده تاری از خم گیسوی او هنوز
هوش مصنوعی: شب‌های تاریک و غمانگیز زندگیام به پایان رسیده است، اما هنوز نتوانستهام هیچ نشانهای از زیبایی و جذابیت او را ببینم.
از من رمید و جای به پهلوی غیر کردجانم نیارمیده به پهلوی او هنوز
هوش مصنوعی: او از من دور شده و به آغوش کس دیگری رفته است، اما من هنوز هم نمیتوانم به او فکر نکنم و عاطفهام نسبت به او پایان نیافته است.
دردا که سوخت خار و خس آشیان مانگرفته خانه در چمن کوی او هنوز
هوش مصنوعی: افسوس که گلهای زیبای ما نازک و آسیبپذیر شدند و هنوز خانهای در باغ و دل او نداریم.
روزی فکند یار نگاهی به سوی غیرباز است چشم حسرت من سوی او هنوز
هوش مصنوعی: روزگاری، محبوب نگاهی به دیگری انداخت و اکنون چشمانم هنوز به یاد او در حسرت به دنبال اوست.
یک بار چون نسیم صبا بر چمن گذشتمی‌آید از بنفشه و گل بوی او هنوز
هوش مصنوعی: یک بار نسیم دلپذیر صبا بر روی چمن وزید و هنوز عطر او از گلها و بنفشهها به مشام میرسد.
روزی که داد دل به گل روی او رهیمسکین نبود باخبر از خوی او هنوز
هوش مصنوعی: در روزی که دل به جمال او سپردم، من بیچاره هنوز از ماهیت و ویژگیهای او خبر نداشتم.