قطعهٔ ۳۵ - نسیم گریزان
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به قدرت و زیبایی پناهندگی در سایه گیسوی محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسانی که در سختی‌ها پناهی دارند، پریشانی و فتنه‌ها آن‌ها را نمی‌آزارد. همچنین، او از شتاب و فرار باد در طبیعت سخن می‌گوید که مانند گل، دلمان می‌خواهد به دامان محبوب برسیم.
از فتنه پریشان نشود هر که پناهیدر سایه گیسوی پریشان تو گیرد
هوش مصنوعی: هر کس که زیر سایهی گیسوان آشفتهات پناه بگیرد، در برابر آشوبها و فتنه‌ها دچار نگرانی و پریشانی نخواهد شد.
از بس که شتابان و گریزان چو نسیمیگل دست گشوده است که دامان تو گیرد
هوش مصنوعی: به خاطر التماس و اشتیاقی که دارم، مثل نسیم تند و فراری، گلی با شوق و بیتابی دست به سوی تو دراز کرده است تا تو را در آغوش بگیرد.