بخش ۶۲ - بر خیز که آدم را هنگام نمود آمد
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ظهور انسان و اهمیت وجود او اشاره می‌کند. او به ما یادآوری می‌کند که این وجود خاکی و مادی، به خاطر حکمت‌ها و رازهای نهفته در هستی، به سجود و ادب در مقابل حقیقت هستی آمده است. این اشعار به معنای عمیق وجود انسان و ارتباطش با عالم هستی پرداخته است.
بر خیز که آدم را هنگام نمود آمداین مشت غباری را انجم به سجود آمد
هوش مصنوعی: به پا خیز که زمان آن رسیده است تا آدمی به ظهور و نمایش خود بپردازد، این توده غبار اکنون به حالت سجده و خضوع در آمده است.
آن راز که پوشیده در سینهٔ هستی بوداز شوخی آب و گل در گفت و شنود آمد
هوش مصنوعی: رازهایی که در وجود هستی نهفته بود، به واسطهٔ بازیهای آب و گل به وجود آمد و در کلام و گفتگو نمایان شد.