بخش ۱۲۸ - بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های بهار اشاره دارد و نشان می‌دهد که در این فصل گل‌ها و رنگ‌ها به زندگی بازمی‌گردند. در آن اشاره شده که با آمدن بهار، آتش اشتیاق و حسرتی از دل‌ها برمی‌خیزد. همچنین به اهمیت نعمت‌های بهاری و ترس از خزان اشاره شده است که ممکن است زیبایی‌ها را از بین ببرد. در نهایت، شاعر از راز دل و زیبایی‌های جهانی که در اطراف ماست سخن می‌گوید.
بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لالههزاران ناله خیزد از دل پرکاله پرکاله
هوش مصنوعی: بهار آمد و درختان گل میزنند، اما زیبایی لالهها در آتش عشق و درد تبدیل به نالههایی هزاران نفری میشود که از دل پر از غم برمیآید.
فشان یک جرعه بر خاک چمن از بادهٔ لعلیکه از بیم خزان بیگانه روید نرگس و لاله
هوش مصنوعی: یک جرعه از شراب قرمز و خوشرنگ را بر روی خاک چمن بریز تا زیبایی‌های نرگس و لاله، که به خاطر ترس از فصل پاییز در خطرند، بتوانند دوباره و بار دیگر زنده شوند.
جهان رنگ و بو دانی ولی دل چیست میدانیمهی کز حلقهٔ آفاق سازد گرد خود هاله
هوش مصنوعی: تو میدانی که جهان پر از رنگ و عطر است، اما آیا میدانی دل چیست؟ دلی که مانند یک مه، دور خود هالهای از زیبایی و شگفتی ایجاد میکند، مشابه دایرهای که در آسمان شکل میگیرد.