تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۹ - چنین دور آسمان کم دیده باشد

چنین دور آسمان کم دیده باشد که جبرئیل امین را دل خراشد
چه خوش دیری بنا کردند آنجاپرستد مومن و کافر تراشد