بخش ۱۵۵ - تو سلطان حجازی من فقیرم
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تفاوت جایگاه‌های ظاهری و باطنی اشاره می‌کند. او خود را فقیر می‌نامد و به سلطان حجازی نسبت می‌دهد، اما در معنای باطنی احساس ثروت و عظمت دارد. او از جهانی سخن می‌گوید که از تخم «لااله» (عبارت از عدم) به وجود آمده و از مخاطب می‌خواهد تا به عمق وجودش نگاه کند.
تو سلطان حجازی من فقیرمولی در کشور معنی امیرم
هوش مصنوعی: تو رئیس و بزرگ حجاز هستی و من در راه تو فقیر و ندارم، اما در دنیای معنا و فهم، مقام و جایگاه ویژهای دارم.
جهانی کو ز تخم «لااله» رستبیا بنگر به آغوش ضمیرم
هوش مصنوعی: دنیا را که از تخم «لااله» (نداشتن معبود جز خدا) رشد کرده است، ببین در آغوش دل و ضمیر من.