بخش ۲۲۵ - نخستین لاله صبح بهارم
هوش مصنوعی: در این بیت شعر، شاعر احساس تنهایی و دلتنگی خود را بیان می‌کند، در حالی که از زیبایی و شگفتی‌های بهار و گل‌ها نیز سخن می‌گوید. او به شدت داغدار است، اما در عین حال از وجود گل‌های فراوان در کنار خود خبر می‌دهد. به همین دلیل درخواست می‌کند که دیگران تنهايي‌اش را نادیده بگیرند.
نخستین لاله صبح بهارمپیا پی سوزم از داغی که دارم
هوش مصنوعی: من نخستین لالهای هستم که در صبح بهار میشکفد، و به طور مداوم از داغی که در دل دارم میسوزم.
بچشم کم مبین تنهائیم راکه من صد کاروان گل در کنارم
هوش مصنوعی: به چشمانت کم نگاه کن تا تنهایی من را ببینی، زیرا من در کنارم صدها کاروان گل دارم.