بخش ۳۳۴ - ترا ازستان خود براندند
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر احساس طرد شدن از سوی دیگران را بیان می‌کند. او به این موضوع اشاره دارد که از آغاز خلقت در سختی و تنش بوده است و دلی پر از درد و خار دارد که به او تحمیل شده است. به‌طور کلی، این شعر بیانگر احساس ناامیدی و رنج‌های طولانی‌مدت فردی است که مورد ظلم و قضاوت نادرست قرار گرفته است.
تو را از آستان خود براندندرجیم و کافر و طاغوت خواندند
هوش مصنوعی: تو را از درگاه خود بیرون کردند و تو را با صفاتی چون لعنت شده، بیایمان و سرکش صدا کردند.
من از صبح ازل در پیچ و تابماز آن خاری که اندر دل نشاندند
هوش مصنوعی: از صبح آغازین وجودم در حال درگیری و تلاطم هستم به خاطر آن غمی که در قلبم نشسته است.