بخش ۳۶۰ - به این نابودمندی بودن آموز
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت آگاهی از خود و ارزش وجودی انسان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در نابودی و سختی‌ها، باید به خود و بهای وجودی‌امان پی ببریم و در عین حال از نغمه و لطافت‌های زندگی غافل نشویم. در واقع، باید یاد بگیریم که چگونه در طوفان‌های زندگی آرامش خود را حفظ کنیم.
به این نابودمندی بودن آموزبهای خویش را افزودن آموز
هوش مصنوعی: به نباید فراموش کرد که اگر درگیر بیفایدهها و نابودیها شویم، ارزش خود را از دست خواهیم داد. بنابراین باید بیاموزیم چگونه ارزش خود را حفظ کنیم و به آن بیفزاییم.
بیفت اندر محیط نغمهٔ منبه طوفانم چو در، آسودن آموز
هوش مصنوعی: در میان صدای من به قدری غوطهور شو که مانند طوفانی آرامش را بیاموزی.