غزل شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارزشمندی معشوق است. شاعر بیان می‌کند که اگر معشوق با محبت رفتار کند یا با خشم، او هر دو حالت را می‌پذیرد چون معشوق قدرت و زیبایی خاصی دارد. او می‌گوید که حتی در برابر درد و رنج، نشانه‌ای از ناراحتی نخواهد داشت، زیرا زیبایی و وجود معشوق برایش اهمیت بیشتری دارد. همچنین اشاره می‌کند که هیچ کس را به اندازه معشوق نمی‌پسندد و در عشقش به معشوق از همه چیز چشم‌پوشی کرده است. در پایان از معشوق می‌خواهد به حال خسته‌اش نگاهی بیفکند و بواسطه احترام به بزرگ‌ترها، جوانی را شکر کند.
گرم ز لطف بخوانی ورم به قهر برانیتو قهرمانی و قادر بکن هر آنچه توانی
هوش مصنوعی: هرگاه با مهربانی به من توجه کنی یا با خشم دورم کنی، تو قهرمان هستی و توانایی انجام هر کاری را داری که بخواهی.
گرم به دیده زنی تیر اگر به سینه ننالمکه گرچه آفت جسمی و لیک راحت جانی
هوش مصنوعی: اگر در چشمانت به من زهر بزند، اگر سینهام را مجروح کند، من ناراحت نمیشوم؛ زیرا هرچند این آسیب به جسم من است، اما آرامش روحیام را به همراه دارد.
نیم سپند که لختی برآتشت ننشینمهزار سال فزون گر بر آتشم بنشانی
هوش مصنوعی: من به مدت طولانی میتوانم بر آتش تو ننشینم، اما اگر تو مرا روی آتشت بنشانی، هزار سال بیشتر از آن تحمل میکنم.
من از جمال تو مستغنیم ز هرکه به عالمبه حکم آنکه تو تنها نکوتر از دو جهانی
هوش مصنوعی: من از زیبایی تو بینیازم، زیرا تو بهترین و زیباتر از هر چیز در این جهان هستی.
نظر به غیر تو بر هیچ آفریده نکردمگناه من نبود گر ندانمت به چه مانی
هوش مصنوعی: من به هیچ موجودی جز تو نگریستم و اگر این به حساب گناه من بیفتد، تقصیر من نیست که نمیدانم تو چگونه هستی.
در انگبین نه چنان پا فروشدست مگس راکز آستان برود گر صد آستین بفشانی
هوش مصنوعی: مگس به دلیل شیرینی و لذتی که در انگبین (عسل) وجود دارد، به آن نزدیک میشود، اما اگر برایش آستانی باشی و به او محبت کنی، حتی اگر تمام آستینهایت را هم به او بدهی، باز هم نمیتواند از آن به راحتی دل بکند. این نشان میدهد که برخی چیزها جذابیت و قدرت خود را دارند و میتوانند توجه دیگران را به خود جلب کنند.
اگر چه عمر عزیزست و جان نکوست ولیکنتو هم عزیزتر از این و هم نکوتر از آنی
هوش مصنوعی: عمر گرانبها و زندگی شیرین است، اما تو از هر دو اینها ارزشمندتر و خوشایندتر هستی.
به حال خستهٔ قاآنی از وفا نظری کنبدار حرمت پیران به شکر آنکه جوانی
هوش مصنوعی: به حال ضعف و خستگی قاآنی توجه کن و به احترام بزرگ‌ترها دست کم به خاطر جوانی خودشان قدردانی کن.