تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۵۹

ازین حلاوت گفتار بس عجب نبودکه خاک در طرب و آسمان به رقص آید
هرآن کمال که داغ قبول تست بر آنچو ذات عقل مبر از عیب و نقص آید