شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که به ظاهرسازی و نمایش روحانیت می‌پردازند، در حالی که در باطن تقلبی و فریبکار هستند. آنها با کلمات زیبا و رفتار ظاهری خود مردم را فریب می‌دهند تا از نعمت‌های دیگران بهره‌مند شوند. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که افرادی که واقعاً شایسته رهبری روحی و اخلاقی هستند، باید دارای سیرت پاک و هدفی درست باشند و نه فقط ظاهری نمایشی.
بسا مزور و صوفی‌نمای ازرق‌پوشکه اقتباس کند گفتگوی درویشان
هوش مصنوعی: بسیاری از افرادی که ظاهری مذهبی و صوفیگونه دارند، تنها به تقلید از گفتگوهای درویشان می‌پردازند و خود به عمق معانی و روح آن پی نبردهاند.
به ذکر و فکر همی خلق را فریب دهدکه پرکند شکم از خوان نعمت ایشان
هوش مصنوعی: به یاد و تفکر، مردم را فریب میدهد تا شکم خود را از سفرهی نعمت‌های آنها پر کند.
کجا شبانی ارباب دل بود لایقکسی که سیرت گرگست و صورت‌میشان
هوش مصنوعی: در جایی که کسی که دلش را به دیگران میسپارد، به خوبی نمیتواند رهبری کند؛ زیرا درون او شبیه گرگ است، در حالی که ظاهری مانند میش دارد.