شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و محبت خود به معشوق سخن می‌گوید و به او ابراز ارادت می‌کند. او می‌گوید که در ستایش معشوق از دیگران پیشی گرفته و دلش را در خدمت او قرار داده است. انتظار و امید او به معشوق همچنان ادامه دارد و از او می‌خواهد که عمرش را دراز کند و او را با داستان‌های عاشقانه کم‌کم شاد کند. در کل، این شعر بیانگر عشق و وفاداری عمیق شاعر به معشوقش است.
صاحبا ای که در مدایح توگوی سبقت ربودم از اشباه
هوش مصنوعی: دوست من، من در ستایشهای تو از دیگران پیشی گرفتم و به آنها جلو افتادم.
دل نمودم به خدمت تو یکیپشت کردم به حضرت تو دو تاه
هوش مصنوعی: دل خود را به تو سپردم و از پیشگاه تو دور شدم.
تا برآلاییم ز جود به سیمتا برافرازیم ز مهر به ماه
هوش مصنوعی: هدف این است که با بخشندگی به جایگاه بلندی در زندگی برسیم و با عشق و محبت، درخشندگی و زیبایی را به اوج برسانیم.
هفته‌ای می رودکه چشم امیداز توام مانده همچنان در راه
هوش مصنوعی: هفته‌ای است که من با امید به تو چشم دوختهام و همچنان منتظر آمدنت هستم.
باد عمرت دراز گر ز کرمچون زبان قصه‌ام کنی کوتاه
هوش مصنوعی: اگر بخواهی عمرت طولانی شود، باید با نیکی و لطف خود، مانند داستانها، آن را کوتاه کنی.