عبرت
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و شکوه یک منظره و کاخ می‌پردازد که در آن از سر برج‌ها و کنگره‌ها نمایی زیبا به سمت بوستان وجود دارد. شاعر به این اشاره می‌کند که خانه او از داشتن پنجره بی‌بهره است و در ادامه به مفهوم شکست و افتادن از شکار اشاره می‌شود. به نوعی، شاعر از اهمیت تواضع سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید دارد که نباید به مسائل بی‌اهمیت توجه کرد.
ای برکشیده منظره و کاخ تا سهیلبرده به برج گاو سر برج و کنگره
هوش مصنوعی: ای آنکه به زیبایی و جلوهات همه چیز را تحت تأثیر قرار دادهای، مانند ستارهی سهیل که در بالای برج گاو و ساختارهای بلند قرار دارد.
از پنجره تمام نگاه کن به بوستانکان خانهٔ مقام تو را نیست پنجره
هوش مصنوعی: از پنجره تمام باغ را تماشا کن، زیرا در خانهای که تو در آن هستی، دیگر پنجرهای وجود ندارد.
باز شکار جوی هزیمت شد از شکاراز کبر ننگرد به سوی کپک و کودره
هوش مصنوعی: پرندهای که جستجوگر است، به دنبال فرار از شکار به راه افتاده است و از غرور و تکبر خود به سمت زباله و چیزهای بیارزش نگاه نمیکند.