غزل شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و魅力 خاصی که از "او" emanates می‌شود، می‌پردازد. او را مانند ماهی خوش‌روی توصیف کرده و بینایی و نگاهش را فریبنده می‌نامد. شاعر به باغ محبت اشاره می‌کند که تحت تأثیر نیش ملامت گیاهان قرار دارد و تصریح می‌کند که موجودات معنوی به دور او می‌چرخند. همچنین، به ترک تعلقات و ساده‌زیستی او اشاره می‌کند و در نهایت به عشق و زیبایی مختص او اشاره می‌نماید که خود را در اشعارش نشانه‌گذاری می‌کند. این شعر با نیتی عاشقانه و عرفانی نوشته شده و تأکید بر زیبایی‌ها و تاثیرات روحانی دارد.
گلزار حسن تازه ز روی چو ماه اوستگلدسته ی فریب به دست نگاه اوست
هوش مصنوعی: باغ زیبایی و طراوت به خاطر چهرهی قمرگونهاش است و نگاه او همچون گلدستهای فریبنده است که همه را مجذوب می‌کند.
ماییم و کشت باغ محبت که سر به سرزهر آب داده نیش ملامت گیاه اوست
هوش مصنوعی: ما در حال پرورش باغ محبت هستیم، ولی هرچه میکاریم، درختانش به خاطر نیشزنیهای ملامت، تلخ و زهرآلود شدهاند.
مرغان قدس گرد سرش جوش می زننداین شاخ طوبی است که طرف کلاه اوست
هوش مصنوعی: پرندگان بهشتی دور او در حال پرواز و شور و شوق هستند؛ این درخت طوبی است که در بالای سر او قرار دارد.
آن رهروی به ساده به ترک تعلق استبت سنگ راه و بت شکنی سنگ راه اوست
هوش مصنوعی: این شخصی که در مسیر خود به سادگی پیش میرود، به دوری از وابستگیها پرداخته است. او به جای پرستش بتها و چیزهای بیارزش، به شکستن موانع و چالشها توجه دارد.
یوسف که هست پیرهن عصمتش درستآن جا که جلوه گاه زلیخاست جاه اوست
هوش مصنوعی: یوسف که در پیراهن پاکی و معصومیت خود است، در جایی قرار دارد که زلیخا به زیبایی او خیره شده و مقام او را میستاید.
در سینه بی اجازت او بیش ازین مباشای جان ادب خوش است که این جلوه گاه اوست
هوش مصنوعی: در دل خود، بدون اجازه او، بیشتر از این نباش. ای جان، ادب زیباست، زیرا اینجا مکان حضور اوست.
عیشی ز باده هست ز عیش بهشت، لیکآن عافیت نصیب شهید نگاه اوست
هوش مصنوعی: آرامشی با شراب وجود دارد که بهشتیان هم از آن بهرهمند نیستند، اما آن خوشبختی تنها نصیب کسی می‌شود که به خاطر نگاه معشوقش جانش را فدای عشق کند.
گفتم کرشمه ات دل عرفی به خون کشیدگفت از کرشمه پرس که گوید گناه اوست
هوش مصنوعی: گفتم که زیبایی تو دل من را به درد آورد و او گفت: از جاذبهات بپرس که تقصیر اوست.