غزل شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم انفعال و شرم می‌پردازد و از حالتی سوال می‌کند که چرا باید از نوشیدن باده و لذت بردن خجالت کشید. او به نگاه مست و شیفته‌ی خود اشاره می‌کند و از غم و اندوهی که بر دلش نشسته است سخن می‌گوید. در نهایت، از فقدان شناخت و عدم درک مفهوم ابتهال و حالتی که بر سر آن است، ابراز ناتوانی می‌کند.
گر می نخورده ای ز منت انفعال چیستای خون شرم ریخته این رنگ آل چیست
هوش مصنوعی: اگر از می چیزی به دست نیاوردهای، پس چرا در برابر بیعملیات شرمندهای؟ این رنگ سرخ و شرم از چیست؟
کی لازم است باده کشیدن ز جام زرمقصود تو اگر این است، قصور سفال چیست
هوش مصنوعی: اگر هدف تو از نوشیدن شراب، به دست آوردن لذت و خوشی است، پس چرا باید خود را به زحمت بندازهای و با جام زر بنوشی؟ یک ظرف سفالی هم میتواند همان کار را انجام دهد و لذت را به تو بدهد.
حسرت نگر که مست نگاه است چشم منآگه نی ام که شرم چه و انفعال چیست
هوش مصنوعی: نگاه من چنان مسحور و شیفته است که حسرت میزنم. نمیدانم شرم چیست و بیحرکتی چه معنایی دارد.
مردیم عرفی ز غم آن طفل خرد سالمعلوم ما نشد که بر این ابتهال چیست
هوش مصنوعی: ما به شدت از غم آن کودک کوچک جان باختیم و هنوز مشخص نیست که این دعا و خواهش برای چه چیزی است.