غزل شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنجی که از عشق و ستم یار می‌کشد سخن می‌گوید. او به بیان احساسات عمیق خود و ناامیدی‌اش از این وضع می‌پردازد و از معشوقش می‌پرسد که چرا دردی که بر او می‌رود، عذاب‌آور است. شاعر در این ابیات به تضاد میان عشق و رنج اشاره می‌کند و به نوعی از بی‌توجهی محبوب نسبت به درد خود شکایت دارد. در نهایت، او به غوطه‌وری در آتش عشق و ناتوانی از فرار از این وضعیت اشاره می‌کند.
ای پندگو دلم مخراش این فسانه چیستمردم ز غیرت، این سخن مجرمانه چیست
هوش مصنوعی: ای پنددهنده، دلم را به درد نیاور، این داستان چیست؟ مردم به خاطر غیرت، این سخن ناپسند چیست؟
نازم به توسن ستم او که هیچ گاهآگه نشد که چاشنی تازیانه چیست
هوش مصنوعی: به خاطر این اسب ستمگر که هرگز متوجه نشده چه عاملی باعث میشود که او را بشکافند و به حرکت درآورند، بسیار تحسینش میکنم.
گر غمزه ات مراد اسیران نمی دهدحور و ملک شهید درین آستانه چیست
هوش مصنوعی: اگر نگاه زیبایت به عاشقان نیکو نرسد، پس این حورهای بهشتی و فرشتگان چه معنایی در این درگاه دارند؟
طوف حریم کعبه ی دل فیض می دهدای زایر حرم غزض از طوف خانه چیست
هوش مصنوعی: دل مانند کعبهای است که در آن عشق و فیض جریان دارد. ای زائر حرم، اهمیت طواف خانه دل چیست؟
نالم چنان به درد کزو خون چکد، ولیدل گویدم چه نغمه بود، این ترانه چیست
هوش مصنوعی: من از دردی شکایت میکنم که باعث میشود خون از دل من بریزد، اما دل من می‌گوید که این چه ترانهای است و چه آهنگی دارد.
من مست غوطه در ته دریای آتشمآگه نیم که شعله کدام و زبانه چیست
هوش مصنوعی: من در عمق آتش غرق شدهام و مست هستم، اما نمیدانم کدام شعله است و کدام زبانه میزند.
عرفی شکایت از ستم یار بی غمی استشرمی ز اهل درد بدار، این فسانه چیست
هوش مصنوعی: شکایت از ظلم و بیحسی یار، نشانهای از بیخیالی است. چرا باید از درد دیگران خجالت کشید؟ این ماجرا چیست؟