رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر این است که وقتی حجاب ظاهر بر چهرهای افکنده میشود، دیدن زوایای پنهان و حقیقی آن همچنان ممکن است. چه قطرهای صاف باشد و چه درد، در هر حال باید به عمق آن نگاه کرد و در آن، حقیقتی چون دریا را جستجو کرد.
آن کز نظرش حجاب صورت بر خاستبر جزو و کلش نظر به یک دیده رواست
هوش مصنوعی: آنکس که وقتی پردهی صورتش کنار رفت، میتواند به جزئیات و کلیات وجودش با یک چشم نگاه کند، حقیقتی را درک کرده است.
گر جوهر قطره صاف باشد یا درددر قطره چنان بجو که گویی دریاست
هوش مصنوعی: اگر جوهر یک قطره شفاف باشد یا اگر در آن درد وجود داشته باشد، باید به اندازهای در آن عمیق جوشید که احساس کنی این قطره مانند دریاست.