رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عفو و بخشش خداوند سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تا کنون در تلاش بوده است تا رحمت و بخشش او را جلب کند. او به غبار گناه اشاره می‌کند و می‌گوید که در روزهای زندگی‌اش به اشتباهات خود پی برده و از عبادتش پشیمان است. این ابیات نشان‌دهنده احساس ندامت و نیاز به بخشش از جانب خداوند هستند.
تا در زده ام به دامن عفو تو دستتا یافته ام غبار تکلیف الست
هوش مصنوعی: زمانی که به دامن عفوت روی آوردهام و از تو طلب بخشش کردهام، دیگر احساس دین و تکلیف در برابر خودم را سودای غبار میزنم.
تقصیر عبادتم ندارد ایاموز طاعت کرده ام پشیمانی هست
هوش مصنوعی: ایامی که در آنها عبادت کردهام، تقصیری از جانب من نبوده، اما اکنون از طاعت و عبادت خود پشیمان هستم.