رباعی شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر مقام و موقعیت والای شاعر است. او خود را در مقابل مشکلات و چالش‌های زمانه مقاوم می‌بیند و به نوعی به دنیا و مکانش افتخار می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویری چون "دریای محیط" و "خندق" به عظمت و جلال شهر و زندگی‌اش اشاره دارد و تاکید می‌کند که در برابر زهرها و دشواری‌های زندگی، او همواره استوار است.
آنم که رعیت کمینم دهر استتریاق زمانه با خلافم زهر است
هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که منتظر دستورات دیگرانم و زمانه برای من شبیه دارویی است که در برابر تلخیها و مشکلات زندگی، خود تبدیل به زهر میشود.
عالم به ممالک جلالم شهر استدریای محیط خندق آن شهر است
هوش مصنوعی: جهان به عنوان یک شهر بزرگ و باشکوه در نظر گرفته شده است، که در اینجا، معرفت و علم به عنوان دریایی احاطهکننده و در مقابل آن، دشواریها و موانع به عنوان خندقی در اطراف این شهر عمل میکنند.