رباعی شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به مهمانی و آداب مهمان‌نوازی اشاره می‌کند. او از باب مغان (مغان به عنوان نماد خرد و معرفت) می‌خواهد که جامی پر از نعمت و صداقت به او بدهند، زیرا تشنگی و نیاز به محبت و عطا را احساس می‌کند. شاعر با این شعر، طلب شکر و محبت را از دیگران می‌خواهد و می‌گوید که این نیاز برای تشنگان رواست.
از باب مغان که رسمشان جود و عطاستجامی بدهند این نه آیین سخاست
هوش مصنوعی: از کسانی که بخل و سختگیری را کنار گذاشته و بخشندهاند، جامی بگیر، زیرا این رفتار مردمان سخاوتمند است.
شکرانهٔ صاف های لب تشه طلبدردی بدهند، تشنگانیم، رواست
هوش مصنوعی: ما به خاطر لبهای زیبا و خوشنوا، از خدا میخواهیم که درد و رنجی به ما بدهد، زیرا ما تشنهایم و این خواسته برای ما مناسب است.