رباعی شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این متن از عرفی دربارهٔ بازاری صحبت می‌کند که همه چیز در آن بی‌گفت‌وگو و بی‌شنید است. او به سوداگران معصیت اشاره می‌کند که به تجارت گناه مشغولند و این نوع کالاها را به گونه‌ای می‌بینند که احتمالاً هرگز فراموش نخواهند کرد. به طور کلی، موضوع شعر به نقد وضعیت اجتماعی و اخلاقی مرتبط است.
عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنیدسوداگر معصیت بدین مایه که دید
هوش مصنوعی: عرفی در اینجا اشاره به این دارد که تمام وجود انسانها تحت تاثیر ظاهر و رنگهاست. بدون نیاز به گفتوگو یا شنیدن، انسانها به قدری به معصیت و گناهان رنگ میبخشند که نتیجه آن برای آنان روشن است. به عبارتی، اثرات رفتار و گناهان آنها به وضوح نمایان است.
زین گونه متاع ها که من می بینمبر بند که ناگشوده خواهند خرید
هوش مصنوعی: متاعهایی که من میبینم، در واقع خریداران آنها به این موضوع توجه ندارند که این کالاها باید به درستی بررسی و ارزیابی شوند.