شمارهٔ ۲۲ - حسن تعبیر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در حال گفتگو با خداوند است و از امید خود سخن می‌گوید. او در حال تأمل در زمان و موقعیت‌هایش است که ناگهان شخصی به او خبر خاصی می‌دهد. این شخص به او می‌گوید که او از اسرار غیبی مطلع است و می‌تواند اطلاعاتی درباره آینده و سعادتش به او بدهد. شاعر به توصیف مقام و عزت شخصی می‌پردازد که در درگاه شاه قدرتمند است و به خاطر ویژگی‌های خاصش از دیگران ممتاز شده است. در نهایت، شاعر به زیبایی‌های بهشت و مصلحت‌های حق تعالی اشاره دارد.
خدایگانا ! دی بی تو در وثاق امیدنشسته بودم و در بر زمانه کرده فراز
هوش مصنوعی: ای خداوند! من در انتظار و امید به تو نشسته بودم و در برابر سختیها و مشکلات زمانه صبر میکردم.
که محرمی زدرم ناگهان درآمد و گفتکه ای ضمیر تواسرار غیب را غماز
هوش مصنوعی: یک فردی ناگهان وارد شد و گفت ای روح تو، اسرار نهانی را فاش کن.
بگویمت خبری کز نهایت ندرتنتیجه های خیال ترا بود انباز
هوش مصنوعی: بگویم تو را خبری که به ندرت میتوان نتیجههای خیالاتت را پیدا کرد.
همای اوج سعادت فلان که عزت اوبنزد شه بود از عز همگنان ممتاز
هوش مصنوعی: فردی که در اوج سعادت قرار دارد و مقام و عزت او در نزد پادشاه بیشتر از دیگران است، از دیگران متمایز است.
چو جعد شاهد دولت بدست عزت داشترکاب شاه پلنک افکن هژبر اندازد
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی و قدرت در دستان کسی باشد، مانند کسی است که در میدان جنگ با عزت و احترام، به یاری یک پادشاه میشتابد و از دل خطرات به جلو میرود.
بهشت ناگهش از پی چو روزگار قدیمعنان مصلحت داور لطیفه طراز
هوش مصنوعی: به ناگاه بهشت به یاد روزگار قدیم، تحت مدیریت دوراندیشی و تدبیر دلسوزانه قرار میگیرد.